Ryans’ eerste week in Leiden

Published by Violacase on

Jammer dat we helemaal geen foto’s hebben van het wandelen en in de tuin. Gaan we komende week maar eens maken.

Dat was een enerverend weekje. Zowel voor Ryan als voor ons.
Wat kernzaken:

Hechting

Ryans’ karakter wordt voor ons steeds duidelijker en het onze voor hem. Het wederzijds hechten loopt op rolletjes. Uit alles blijkt dat hij ons volkomen vertrouwt. Hartverwarmend. Hij laat zich heel graag aanhalen (geeft als het even kan zijn hele onderlijf bloot) en een tuigje omdoen. Hij kwispelt zogauw je hem benadert. Als je langer dan een kwartiertje uit zijn gezichtsveld bent geweest begroet hij je met grote vreugde. Opvallend is hoe hij in fanatieke mate gefixeerd is op Mieke. Ze kan geen stap verzetten zonder dat Ryan haar volgt. Met zijn ogen maar als het even kan fysiek. Dat is toch wel wat vermoeiend. Hopen dat het wat slijt anders moeten we daar toch wat op verzinnen.

Bench

Bovenstaande gloednieuwe bench kochten we speciaal voor Ryan op marktplaats. Dat was geen succes. Openstaand gaat hij er alleen in om er voor hem belangrijke dingen uit te vissen. We hebben op alle mogelijke manieren hem proberen te verleiden om er ook een soort veilig hondenmandje voor hem van te maken maar dat lukte voor geen meter. Hij raakt in grote paniek en onvrede indien de ruif wordt gesloten.

Bovenstaande ‘kooi’-bench had een schoonzuster van Mieke nog in haar garage staan. Dat werd een héél ander verhaal gelukkig. Hij gaat er vrijwillig in, laat zich ook ‘gedwongen’, wanneer hij overactief is, in het ding plaatsen. We vermoeden dat hij aan dit soort rasterkooien gewend is. Het ding is wat aan de kleine kant. Gaan we vervangen voor een grotere. Vooralsnog: klein succesje!

Alleen zijn

Eten

Jaja,

Plukken en bijten
Zindelijkheid
Wandelen, vreemde mensen en andere dieren
Leren

Categories: Honden