We zijn nu drie weken in Frankrijk. (Vandaag mijn 67e verjaardag gevierd. Ja, bedankt)
Normaal gesproken valt in deze periode zo’n beetje alle blad van de bomen, moeten we de houtkachel al hele dagen laten smeulen, vallen er aardig wat regenbuien en laten zelfs de sneeuwvlokken zich af en toe al zien.
Hoe anders in deze periode. Niet alleen in Nederland maar in heel West-Europa. De gemiddelde temperaturen waren ongeveer 10 graden hoger dan normaal. Dat hebben we geweten. Morgen gaat alles weer naar normaal volgens de Meteo.
Volgens plan heb ik aan mijn laatste ‘grote’ klus gewerkt. We zijn de steeds maar nieuwe projecten onderhand zat. Alle 15 jaar dat we hier wonen hebben we in het voorjaar en zomer gewerkt aan steeds weer restauratie en vernieuwingen. Dit moet het maar zo’n beetje zijn. In de toekomst slechts kleine klussen en onderhoud. Maar goed… Die laatste klus was het aanleggen van een tuinpad. We konden goed zonder verharding maar in regenachtige perioden en in de winter was het glibberen door het gras om ons huis te bereiken. Een tuinpad heeft voor mij ook een romantische werkelijkheid. Zelfs het vijf meter lelijke tuinpad achter ons huis uit mijn jeugd staat me nog helder voor de geest. Ik heb iets met tuinpaden. Vals sentiment? Égal.
Enfin. Hieronder wat foto’s van de werkzaamheden:
[Best_Wordpress_Gallery id=”5″ gal_title=”Tuinpad”]
Hieronder wat willekeurige foto’s van de afgelopen periode:
[Best_Wordpress_Gallery id=”7″ gal_title=”Oktober22mooiedagen”]
Zag je ons tafelen? Dat was afgelopen vrijdagmiddag. We zaten op het terras van een prima restaurantje in een gehucht vlakbij. De zon bescheen ons niet eens en toch zaten we er aangenaam!