Deeleconomie: niets nieuws onder de zon

Published by Violacase on

Er is de laatste tijd aardig wat hype op het internet over de zogenaamde nieuwe revolutionaire deeleconomie.

Niets nieuws onder de zon. Deeleconomie bestaat al ééuwen. Met name op het platteland en dus ook hier in ruraal Frankrijk.

Ik heb de afgelopen week elke ochtend mijn buurman Daniël een paar uur geholpen geholpen met het klieven van stammetjes eiken- en beukenhout. Dat hout verkoopt hij als brandstof voor de verwarming van woningen. Voor die arbeid krijg ik niet betaald. Dat komt niet eens aan de orde. Ik weet dat hij komt opdagen als er hier iets moet worden gedaan met een tractor,  een kettingzaag of gewoon een helpende hand.

Als er veel fruit of groente groeit en mensen het niet allemaal meteen kunnen of willen eten en/of verwerken dan wordt het rondgedeeld. Wij krijgen bijvoorbeeld een flinke mand overheerlijke kersen en mirabelles en geven dan weer ons overschot van mindere appelen aan alle paarden in de omgeving en de betere appelen aan de buren om naar keuze te eten of taarten te bakken of weg te smijten.

Doorgeschoten sla gaat naar de kippen van de buren. Eieren komen dan weer af en toe onze kant op.

Tabak kopen we voor een aantal buren in Luxemburg voor een fractie van de prijs die je hier betaalt.  Daar krijgen we weer bijvoorbeeld jonge vaste planten en struiken voor terug. Of een extra lange ladder te leen om de goten te schonen na de herfst waarbij buurman zélf die ladder beklimt en het werk verricht vanwege mijn hoogtevrees.

Wij hebben een goede betonmolen en slijpmachine. Een buur leent die machinerie af en toe. Diezelfde buur controleert met grote regelmaat de toevoer van het water naar en van de bron en legt wanneer deze droog valt een tijdelijke leiding aan naar een beek.

Dit zijn slechts een paar voorbeelden uit eigen ervaring en behelzen de ‘meetbare’ economische actoren.

De werkelijke praktijk is veel rijker.  Bij ziekte, verderf en dood is men fysiek dan wel mentaal betrokken. Ook uiteraard bij vrolijker zaken als geboorte en huwelijk.

Nota Bene: uiteraard gaat dit economische delen gepaard met een bepaalde mate van sociale controle. Er zijn buren die dit ernstig genoeg vinden, hetzij uit overtuiging, hetzij uit ijdelheid,  om zich af te schermen van dit fenomeen. Dit wordt, veelal met de nodige ironische reserve, geaccepteerd. De praktijk leert dat ook zíj vroeger of later een beroep doen op de gemeenschap.

 

Categories: Algemeen